Κάθε πότε πρέπει να πηγαίνουμε στον οδοντίατρο;

Είναι ίσως η πιο συχνή ερώτηση που ακούει ένας οδοντίατρος.
Η πιο συχνή απάντηση είναι κάθε έξι μήνες. Το διάστημα αυτό βέβαια είναι ο γενικός κανόνας και ένα χρονικό διάστημα στο οποίο είναι δυνατή η πρόληψη ανεπιθύμητων καταστάσεων πριν προκύψουν εκτεταμμένες βλάβες Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί κάποιος ασθενής να χρειάζεται πιο συχνή η πιο αραιή παρακολούθηση. Αυτό θα το κρίνει ο θεράπων ιατρός ανάλογα με τις ανάγκες,το επίπεδο της στοματικής υγειάς αλλά και τη στοματικής υγιεινής κάθε ασθενή.
Μία στοματική κοιλότητα με πλήρη και φυσικό φραγμό και καλή στοματική υγιεινή έχει σαφώς λιγότερες αναγκες από ασθενείς που φέρουν προσθετικές εργασίες έχουν κάνει πολλές εμφράξεις και δεν είναι και τόσο συνεπείς με τη στοματική τους υγιεινή.
Σημαντικό είναι επίσης να αναφερθεί ότι στο στοματογναθικό σύστημα ανήκουν και μαλακοί ιστοί όπως η γλώσσα καθώς και τα οστά των γνάθων και ότι υπάρχουν και παθήσεις που τα προσβάλλουν. Συνεπώς στον οδοντιάτρο πάμε όχι μόνο για να κάνουμε σφράγισμα αλλά για να ελέγξει το σύνολο των ανατομικών δομών που ανήκουν στο σύστημα αυτό.

Γιατί είναι καλύτερη μια προσθετική με ζιρκόνιο σε σχέση με μεταλλοπορσελάνη;

Η διαφορά είναι σημαντική. Το ζιρκόνιο είναι υλικό με υψηλές αντοχές(ζιρκόνιο 1300Μpa- μέταλλο 700Mpa), άριστη εφαρμογή χωρίς τάσεις, καθώς και υψηλή φωτοδιαπερατότητα που του δίνει το καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα, σε συνάρτηση με την βιοσυμβατότητα και την θερμομονωτική του ιδιότητα για την προστασία των τροχισμένων δοντιών. Όλα τα παραπάνω δημιουργούν τις καλύτερες προϋποθέσεις για ένα μακροχρόνιο αισθητικό και λειτουργικό αποτέλεσμα για τον ασθενή. (Αντοχή στη θλίψη- θερμομονωτική ιδιότητα).
Οι ολοκεραμικές αποκαταστάσεις (στεφάνες,όψεις και γέφυρες) έχουν πολύ καλύτερη αισθητική. Στις πρόσθιες περιοχές όπου η ανάγκη για αισθητική είναι σαφώς μεγαλύτερη είναι σχεδόν επιβεβλημένο σήμερα η αποκατάσταση να γίνεται με ολοκεραμικά υλικά.
Η διαφορά των ολοκεραμικών με τις μεταλλοκεραμικές αποκαταστάσεις είναι ότι στις μεταλλοκεραμικές αποκαταστάσεις το εσωτερικό τους, ο πυρήνας τους θα μπορούσαμε να πούμε είναι μεταλλικός και το εξωτερικό τους από κεραμικό υλικό (πορσελάνη) αυτό έχει ώς αποτέλεσμα η αισθητική τους να είναι περιορισμένων δυνατοτήτων γιατί δεν μπορούν να αποδοθούν πολλές από τις φυσικές ιδιότητες της αδαμαντίνης. Στον αντίποδα οι ολοκεραμικές αποκαταστάσεις δεν έχουν μεταλλικό πυρήνα αλλά πυρήνα από κεραμικό υλικό. Αυτό τους δίνει τη δυνατότητα μα μπορούν να μιμηθούν με μεγαλύτερη επιτυχία πολλές από τις φυσικές ιδιότητες των δοντιών.

Έχω παλαιά μεταλλικά σφραγίσματα στο στόμα μου και θα ήθελα να τα αλλάξω. Τι μου προτείνεται;

Όλα τα παλαιά και ανθυγιεινά σφραγίσματα από αμάλγαμα μπορούν να αντικατασταθούν από ένθετα και επένθετα ζιρκονίου. Το αποτέλεσμα είναι μια άψογη αισθητικά και λειτουργικά αποκατάσταση του στόματος.

Η λεύκανση βλάπτει τα δόντια;

Η λεύκανση δεν βλάπτει τα δόντια εφόσον γίνεται υπό την επίβλεψη ή τις οδηγίες του οδοντιάτρου. Έχει αποδειχθεί οτι δεν αποτρίβει την αδαμαντίνη.
Η μόνη επιπλοκή που παρουσιάζεται είναι μια παροδική ευαισθησία που μπορεί να συμβεί σε ένα ποσοστό του πληθυσμού. Το αποτέλεσμα της λεύκανσης διαρκεί 2-3 χρόνια αναλόγως της κατανάλωσης τροφών και υγρών που προκαλούν χρωστικές.
Η επανάληψη της διαδικασίας 1 φορά το χρόνο βοηθά τη διατήρηση του αποτελέσματος.

Σφίγγω τα δόντια μου στον ύπνο μου, τι πρέπει να κάνω;

Πολλοί άνθρωπο κατά τη διάρκεια του ύπνου τους σφίγγουν-τρίζουν τα δόντια τους. Κάποιοι δεν το αντιλαμβάνονται οι ίδιοι αλλα ενημερώνονται από το οικογενειακό τους περιβάλλον. Το φαινόμενο ονομάζεται βρουξισμός και η αιτία του είναι ακόμα άγνωστη, αλλά έχουν κατηγορηθεί το άγχος, η ψυχολογική και συναισθηματική πίεση καθώς και η σύγκλειση των δοντιών.
Οι συνέπειες από ένα τέτοιο φαινόμενο στο στοματογναθικό σύστημα είναι αρκετές. Τα δόντια αποτρίβονται, μειώνεται η κατακόρυφη διάσταση του προσώπου, οι κροταφογναθικές αρθρώσεις πονάνε και κάνουν θόρυβο, πονοκέφαλοι, οι μύες του προσώπου βρίσκονται σε τάση και είναι κουρασμένοι.
Για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος μπορούμε να κατασκευάσουμε νάρθηκα ο οποίος βοηθά στη χαλάρωση των μυών και προστατεύει τα δόντια απο τη φθορά τους. Ο νάρθηκας φοριέται απο τον ασθενή κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Πότε πρέπει ένα παιδί να επισκεφτεί για πρώτη φορά τον οδοντίατρο;


Πολλοί γονείς λανθασμένα πιστεύουν ότι ο πρώτος οδοντιατρικός έλεγχος πρέπει να γίνεται όταν ανατέλλουν τα μόνιμα δόντια των παιδιών τους μιας και θεωρούν οτι τα πρώτα δόντια, τα νεογιλά, δεν έχουν και τόση σημασία. Φυσικά αυτό δεν ισχύει μιας και οι παθήσεις ή η απώλεια των νεογιλών δοντιών μπορούν να επηρεάσουν τα μόνιμα δόντια.
Ο πρώτος οδοντιατρικός έλεγχος λοιπόν, πρέπει να πραγματοποιείται όταν ανατέλλουν τα πρώτα νεογιλά δοντάκια, συνήθως κοντά στα πρώτα γενέθλια του παιδιού και μετά επανέλεγχος κάθε 6 μήνες. Με αυτόν τον τρόπο το παιδί θα εξοικειωθεί με το περιβάλλον του οδοντιατρείου και οι γονείς θα είναι ενημερωμένοι για τις οδοντιατρικές ανάγκες που θα προκύπτουν σε κάθε ηλικία.
Μεγαλώνοντας το παιδί θα μπορεί έτσι να δεχτεί τις θεραπείες πρόληψης (φθορίωση και καλύψεις οπών και σχισμών) που θα χρειαστεί, αλλά και να εκπαιδευτεί στη σωστή στοματική υγιεινή.

Γέφυρα, Μερική Οδοντοστοιχία ή  Εμφύτευμα;

Η απάντηση εδώ δίνεται κατά κύριο λόγω από τον αριθμό των δοντιών που πρόκειται να αποκατασταθούν και από τις ανάγκες του εκάστοτε ασθενή. Όσο πιο πολλά δόντια λείπουν τόσο πιο μεγάλη η ανάγκη για εκτεταμμένες αποκαταστάσεις.
Σήμερα που υπάρχει η δυνατότητα του εμφυτεύματος που μπορεί πλέον με τις κατάλληλες τεχνικές να τοποθετηθεί σχεδόν παντού υπάρχουν λύσεις για όλους τους ασθενείς όσο δόντια και να λείπουν κάτι που δεν ήταν εφικτό στο παρελθόν.
Έτσι οι ασθενείς μπορούν να αποφύγουν τις κινητές οδοντοστοιχίες που στερούνται της σταθερότητας και της κομψότητας των ακίνητων εργασιών. Σημαντικοί παράγοντες επιλογής του σχεδίου θεραπείας είναι και η διάθεση του ασθενόύς, η γενική του υγεία, η ηλικία του καθώς και η οικονομική του κατάσταση.Αφού ο ασθενής ενημερωθεί για τα υπέρ και τα κατά της κάθε λύσης θα αποφασιστεί πια λύση είναι η καταλληλότερη για τον ασθενή.

Τι ελιναι οι Όψεις Πορσελάνης;

Οι όψεις πορσελάνης ανήκουν στην κατηγορία των ολοκεραμικών αποκαταστάσεων. Η αισθητική τους είναι πολύ καλή και το μεγάλο τους πλεονέκτημα είναι ότι η αποκοπή της οδοντικής ουσίας για την κατασκευή και τοποθέτηση τους είναι η λιγότερη δυνατή.
Η τοποθέτηση τους περιορίζεται στις πρόσθιες περιοχές και χρησιμοποιούνται κυρίως σε περιπτώσεις όπου το σχήμα ή και το χρώμα του δοντιού είναι τέτοιο που προκαλεί αισθητικό πρόβλημα. Πρόκειται για λεπτές σε πάχος κατασκευές που υποκαθιστούν την αδαμαντίνη του δοντιού, η οποία βέβαια αφαιρείται προκειμένου να τοποθετηθεί η όψη.
Με την τεχνική αυτή μπορούν να βελτιωθούν και μικρά ορθοδοντικά προβλήματα που δημιουργούν πρόβλημα στο χαμόγελο σε πολυ λιγότερο χρόνο από ότι με την ορθοδοντική θεραπεία. Καλό θα ήταν βέβαια να συνυπάρχει και κάποιο πρόβλημα σχήματος, χρώματος ή μεγέθους διοτί σε δόντια με καλό σχήμα και καλή αδαμαντίνη η προτεινόμενη θεραπεία είναι σαφώς η ορθοδοντική.

Τι είναι και πότε βάζουμε θήκες (στεφάνες);

Οι θήκες ή στεφάνες όπως λέγονται είναι εξατομικευμένες κατασκευές που φτιάχνονται σε οδοντοτεχνικά έργαστήρια αφού πρώτα έχει γίνει η προεργασία στο στόμα από τον οδοντιάτρο και έχει παρθεί αποτύπωμα. Τα υλικά κατασκευής τους είναι μέταλλο και πορσελάνη και σήμερα κατασκευάζονται κυρίως μεταλλοκεραμικές στεφάνες που έχουν έναν εσωτερικό πυρήνα από μέταλλο ενώ εξωτερικά υπάρχει πορσελάνη ,η οποία ικανοποιεί και τις αισθητικές απαιτήσεις.
Η άλλη επιλογή έιναι οι ολοκεραμικές στεφάνες οι οποίες κατασκευάζονται εξολοκλήρου από κεραμικά υλικά (πορσελάνη). Οι δεύτερες έχουν σαφώς καλύτερη αισθητική αλλά η χρήση τους δεν επεκτείνεται σε όλες τις περιπτώσεις και κυρίως τοποθετούνται σε περιοχές όπου οι αισθητικές απαιτήσεις είναι υψηλές.

Οι συνηθέστερες περιπτώσεις όπου χρειάζεται να τοποθετηθεί κάποια στεφάνη είναι:
  • όταν υπάρχει εκτεταμμένη έλλειψη οδοντικής ουσίας
  • σοβαρό αισθητικό πρόβλημα που οφείλεται σε κακό σχήμα ή και χρώμα ενός δοντιού
  • μετακινήσεις δοντιών όπως στροφές
  • δόντια με ενδοδοντική θεραπεία.